ఒక ఊరిలో సోమనాథ్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి జీవితంలో ఏదో సాధించాలని ఉండేది, కానీ ఎప్పుడూ ఒకటే భయం— "నా దగ్గర ఏముందని నేను సాధించగలను? నేను చాలా సామాన్యుడిని కదా!" అని. తనలోని లోపాన్ని వెతుక్కుంటూ, జ్ఞానం కోసం ఒక గురువు దగ్గరకు వెళ్ళాడు.
గురువుగారు అతనికి పైన మీరు చెప్పిన ఆ రెండు సూత్రాలను వివరించారు:
"నాయనా, నువ్వు నీ పరిధిని కేవలం నీ శరీరం వరకే అనుకుంటున్నావు. కానీ నీ ఆలోచనలకు, నీ ఆత్మకు హద్దులు లేవు. భగవంతుడు అంతటా ఉన్నట్లే, నీలోని శక్తి కూడా అనంతం. కానీ ఆ శక్తి ఎప్పుడు బయటపడుతుందో తెలుసా? కేవలం ఆలోచించినప్పుడు కాదు... ఆచరించినప్పుడు!"
ప్రయత్నం - రేపు కాదు, నేడే!
సోమనాథ్ ఆ మాటలు విని ముగ్ధుడయ్యాడు. ఇంటికి తిరిగి వెళ్తూ, తన గ్రామంలో ఉన్న పాడుబడిన చెరువును చూశాడు. ఆ చెరువును బాగు చేస్తే ఊరి వారందరికీ నీటి కష్టాలు తప్పుతాయని అతనికి తెలుసు.
మొదటి రోజు: "రేపు పని మొదలుపెడదాంలే" అని అనుకున్నాడు.
రెండవ రోజు: "ఒక్కడినే ఏం చేయగలను? మరికొంతమందిని కలిపి వచ్చే వారం మొదలుపెడతాను" అనుకున్నాడు.
రోజులు గడుస్తున్నాయి, కానీ పని మాత్రం మొదలవ్వలేదు. అప్పుడే గురువుగారి మాట మళ్ళీ గుర్తొచ్చింది: "ఆచరణే ముఖ్యం, అది ఇప్పుడే ప్రారంభించాలి."
వెంటనే సోమనాథ్ చేతిలోకి ఒక పార తీసుకుని ఒంటరిగా చెరువు దగ్గరకు వెళ్ళాడు. మట్టి తీయడం మొదలుపెట్టాడు. ఊరి జనం చూసి నవ్వారు. "ఒక్కడివి ఈ పెద్ద చెరువును ఏం చేస్తావు?" అన్నారు. కానీ సోమనాథ్ తన పరిధిని ఆలోచించలేదు. తనలోని అనంతమైన సంకల్పాన్ని నమ్మాడు.
ఫలితం
అతని పట్టుదల చూసి ఒకరు, ఇద్దరు.. అలా ఊరంతా కదిలి వచ్చింది. నెల రోజులు తిరగకముందే ఆ పాడుబడిన చెరువు నిండు కుండలా తయారైంది.
ఈ కథలోని సందేశం
అనంత శక్తి: మనల్ని మనం తక్కువ అంచనా వేసుకోకూడదు. మన కేంద్రం (ఆత్మ) శక్తివంతమైనది. మన ఆలోచనలకు హద్దులు లేనప్పుడే మనం గొప్ప పనులు చేయగలం.
ఆచరణే ఆయుధం: వేల మైళ్ళ ప్రయాణమైనా ఒక్క అడుగుతోనే మొదలవుతుంది. ఆ అడుగు "రేపు" కాదు, "నేడే" పడాలి.
.. బి. శివ శంకర్ ప్రసాద్..
0 Comments